• Apis
  • 27.11.2011

Wieniec adwentowy w kościele parafialnym

W I niedzielę adwentu podczas każdej mszy św. święciliśmy wieńce adwentowe. Są one najbardziej wymownym zwyczajem adwentowym. Zwyczaj ten przejęliśmy z Niemiec.

Pewien Pastor w 1839 r. prowadzący przytułek dla dzieci wpadł na pomysł, aby przyozdobić świetlicę w czasie adwentu wieńcem. Na nim ułożył cztery duże świece, a miedzy nimi mniejsze. Tyle małych świec, ile było dni adwentu. Stroik adwentowy miał mobilizować do autentycznej modlitwy. W miarę upływu czasu zmniejszono liczbę świec, aż do czterech, które oznaczały cztery niedziele adwentu. Ten zwyczaj szybko rozpowszechnił się po całej Europie. W Polsce przyjął się po pierwszej wojnie światowej. Dzisiaj wieńce nie tylko spotykamy w kościele, ale także w domach. Wieniec i zapalone świece oznaczają czuwanie i gotowość na przyjście Pana.

Po południu na nabożeństwie adwentowym poświęcone zostały opłatki wigilijne.

Poświęcenie opłatków przez ks. proboszcza Czesława Kocoń