deutsch polski
Nawigacja
Nawigacja
Artykuły » Jan Paweł Wielki » Droga do powołania
Droga do powołania
Napisane przez 27.02.2014 - 1395 czytań - printer
Przyszły papież urodził się w Wadowicach 18 maja 1920 roku, a pierwsze lata życia spędził w skromnej kamienicy przy ulicy Kościelnej 7. Podczas chrztu nadano mu imiona Karol, Józef. 13 kwietnia 1929 roku dziewięcioletniego Karola, który był wówczas uczniem szkoły podstawowej, spotkała pierwsza osobista tragedia. W wieku czterdziestu pięciu lat zmarła jego matka (zdjęcie z lewej). Był to wstrząs dla całej rodziny. Niemal zaraz po pogrzebie Karol Wojtyła senior zabrał synów do Sanktuarium Maryjnego w Kalwarii Zebrzydowskiej, do której przyszły papież często później powracał...

Szkołę podstawową Karol Wojtyła ukończył w 1929 roku, a w1938 r. średnią i przeniósł się do Krakowa. Rozpoczął studia polonistyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim. Po wybuchu wojny przerwał studia, a w latach 1940 – 1941 pracował fizycznie – w kamieniołomie i zakładach chemicznych. Jesienią 1942 roku Wojtyła wstąpił do Krakowskiego Seminarium Duchownego. 1 listopada 1946 otrzymał świecenia kapłańskie z rąk arcybiskupa Adama Sapiechy, w następnych latach wyjechał do Rzymu na studia teologiczne. Dwa lata później rozpoczął pracę kapłańską w parafii Niegowić koło Bochni. Studiował równolegle na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego i uzyskał doktorat z teologii moralnej.

Biskup Wojtyła

Od 1951 roku ks. Wojtyła wykłada etykę społeczną w seminarium duchownym oraz pracował na Wydziale Filozoficznym Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. 4 lipca 1958 roku Karol Wojtyła został mianowany biskupem tytularnym, a 28 września 1958 konsekrowany na biskupa. Wyniesienie do rangi biskupa pociągało za sobą nowe obowiązki. Od 1960 roku Wojtyła walczył m.in. o pozwolenie na budowę Kościoła w Nowej Hucie, którego władze komunistyczne nie chciały udzielić. W tym samym roku opublikowana została także jego książka p.t. „Miłość i odpowiedzialność”, która ze względu na poruszane kwestie seksualności wywołała wiele kontrowersji. Ponadto, kwestii małżeństwa Wojtyła poświęcił również dramat pt. „Przed sklepem jubilera”, opublikowany w miesięczniku „Znak”.

Niezwykle ważnym punktem na drodze biskupa Karola Wojtyły do objęcia steru papieskiego był sobór Watykański II, który został otwarty 11 października 1962 roku. Biskup Wojtyła odznaczył się wyjątkową aktywnością w pracach soborowych. Znając doskonale język łaciński, wielokrotnie zabierał głos i pisał opracowania. Poruszył m.in. kwestie mediów oraz liturgii. Był zwolennikiem wprowadzenia języka narodowego do liturgii, a także zaadoptowania liturgii katolickiej do tradycji kościołów nieeuropejskich. Po zakończeniu sesji Soboru, w grudniu 1963 roku, biskup Wojtyła udał się do ziemi Świętej. Podróż ta wywarła na nim głębokie wrażenie (zdjęcie z prawej).

Biret kardynalski

Kolejnym wyróżnieniem dla Wojtyły była nominacja na kardynała, ogłoszona w maju 1967 roku, której dokonał papież Paweł VI. Wojtyła odebrał biret kardynalski. Mimo ciążących na nim obowiązków, nie zaniedbywał Krakowa. Zorganizował sprawny system nauczania religii poza szkołą, był twórcą „ruchu sakrosongowego”, dbał o duszpasterstwo niewidomych i głuchoniemych, prowadził spotkania dla par i małżeństw. Ze spotkań tych narodził się Instytut Rodziny, który po latach stał się integralna częścią, założoną przez Wojtyłę, Papieskiej Akademii Teologicznej. Zaproszony do Watykanu na pierwszy Synod Biskupów, który miał się odbyć jesienią 1967 roku, zdecydował się nie wziąć w nim udziału – na znak solidarności z prymasem Wyszyńskim, który nie dostał pozwolenia na wyjazd z kraju.

W kolejnych synodach Wojtyła brał już udział, co więcej – był jednym z najbardziej aktywnych ich uczestników. Opowiadał się za kolegialnością w Kościele, popierał pluralizm kulturowy Kościoła, obstawał przy celibacie duchownych, Jego zaangażowanie nie uszło uwagi papieża Pawła VI. Encyklika „Humanae vitae”, ogłoszona w 1968 roku, w znacznej mierze zawiera poglądy wyłożone przez Wojtyłę w projekcie encykliki oraz w książce „Miłość i odpowiedzialność”.

Jako kardynał, Wojtyła kontynuował swoje prace badawcze, czego owocem była książka „Osoba i czyn”, uważana za jedno z głównych dzieł filozoficznych przyszłego papieża. Wojtyła uczestniczył także w pracach kolejnych kongresów teologów polskich oraz w miedzy narodowych zjazdach teologicznych. Sam, indywidualnie, nie stronił również od wyjazdów zagranicznych. Odbywał podróże do Stanów Zjednoczonych, Kanady, Australii i Republiki Federalnej Niemiec. Jego pozycja w kościele umacniała się. Był członkiem Synodu Biskupów. Regularnie odwiedzał papieża podczas prywatnych audiencji. W 1976 roku został poproszony o przeprowadzenie rekolekcji dla kurii Rzymskiej, co było wyjątkowym zaszczytem. W maju 1978 roku Karol Wojtyła odwiedził Pawła VI po raz ostatni. 12 sierpnia kardynałowie Wyszyński i Wojtyła przybyli do Rzymu, by uczestniczyć w uroczystościach pogrzebowych, a następnie w konklawe, które miało wybrać następcę papieża Pawła VI. 26 sierpnia na nowego papieża wybrany został Albino Luciani, arcybiskup z Wenecji. Przyjął on imię: Jan Paweł I. Nie dane mu było jednak długo cieszyć się papieską godnością. Zmarł już 28 września tegoż roku. 4 października odbył się pogrzeb zmarłego papieża, po nim nastąpił okres żałoby oraz konklawe.

Materiały na stronie są własnością Parafii Wierzbnik © 2011 - 2019                     Projekt i opieka webmasterska Apis © 2011 - 2019
rm lumen trwam plus nasz dziennik gosc niedzielny
Powered by PHP-Fusion copyright © 2002 - 2019 by Nick Jones. Released as free software without warranties under GNU Affero GPL v3. 2016       Google PageRank Checker